نقش حمایت عاطفی و خودتعیین گری در پیش بینی تعارضات زناشویی در زنان متاهل
فاطمه موسوی – رقیه قلی نسب قوجه بیگلو
بهار و تابستان 1398
مطابق با یافته های این پژوهش عدم خودتعیین گری نقش عمده ای در افزایش رضایت زناشویی ایفا کرده و با اثرگذاری بر رضایت زوجین موجب کاهش میل به همکاری، کاهش میل به برقراری رابطه ی زناشویی و کاهش ارتباطات موثر بین زوجین شده و تعارضات زناشویی را افزایش می دهد.
از آنجایی که خود تعیین گری متغیری انگیزشی است و از سه عامل، نیاز به ارتباط،احساس شایستگی و خود مختاری تشکیل شده است، عدم ارضای آن در زوجین با کاهش انگیزه برای برقراری ارتباط موثر همراه است.
نتایج پژوهش نشان داد که بین حمایت عاطفی و تعارضات زناشویی در زنان متاًهل همبستگی معناداری وجود دارد.زمانی که میزان استرس و تنش در محیط بالاست، حمایت اجتماعی به عنوان یک ضربه گیر می تواند مقدار تنیدگی را کاهش دهد .
همچنین یافته ها حاکی از آن است که ابعاد خود تعیین گری و حمایت عاطفی می تواند 34 درصد از واریانس تعارضات زناشویی را در زنان تبیین کنند.
خود تعیین گری و حمایت عاطفی از رویکردهای انگیزشی و متمرکز بر دو بعد انگیزه درونی و بیرونی است . با این رویکرد شواهد نشان می دهد که انگیزش درونی با رضایت از زندگی و سلامت روانی افراد رابطه ی مثبت معنادار و با پریشانی روانی رابطه ی منفی دارد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این زمینه را پر کنید
این زمینه را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
شما برای ادامه باید با شرایط موافقت کنید

فهرست