دوران کودکي  و خردسالی نقش مهمي در سرنوشت انسان ايفا مي‌کند و بسياري از مشکلات و نارسايي‌هاي تربيتي و موفقيت‌هاي دوران بزرگ‌سالي در اين دوران اتفاقمی افتد. رشد جسمي، ذهني، عاطفي، اجتماعي و شخصيتي کودکان در دوران قبل از دبستان و توجه به اين سنین از کودکان، چنان اهميتي دارد که سهل‌انگاري و کم‌توجهي به آنها، خسارت جبران‌ناپذيري را براي فرد و جامعه به همراه خواهد داشت.

مذهب در سنين مختلف براي کودکان دارای معانی مختلفی است، ولي دنياي آنها از حدود شش سالگي دنياي عشق و محبت، احترام به خدا، ستايش ونيايش او، احساس خجالت و ناراحتی در صورت نافرمانی از دستور خدا را در پیش میگیرد. ازحدود هشت سالگي به بعد شوق مذهبي او بيشتر، به مسائل مذهبي علاقه‌ مند‌تر و به عبارات ديگر متدين‌تر مي‌شود.

روش‌هاي ارتباطي بزرگ‌‌سالان با کودکان  و شيوه‌هاي آموزه‌هاي ديني، از مهم‌‌ترين عوامل رشد شخصيتي کودکان هستند که دين اسلام اهميت زیادی براي آن قائل است. روان‌شناسان نيز امروزه معتقدند که آموزش‌هاي دينداري و مذهبداری بايد از دوران کودکي آغاز شود تا شخصیت کودک رنگ و بوي ديني بگيرد و رفتار او در دوره‌هاي ديگر زندگي  و بزرگسالی او مبني بر دينداري باشد.

خانواده مهم ترین  بستر برای پیدایش رفتارهای مذهبی است. آموزه های دینی که به کودک ارائه می شود و او یاد می گیرد، فقط از طریق تکرار، تقلید و آشنایی است.

قابلیت فهمیدن مفاهیم مذهبی با بالاتر رفتن سن کودک کمتر می شود و تفکر های شخصی او، جای تقلید از خانواده در باره ی دین و مذهب را می گیرد.

اجبار  و تاکید بسیار کودک به یادگیری مفاهیم و اعمال مذهبی بسیار اشتباه است؛زیرا کودک گاه منجر به سرخوردگی، لج بازی و بی رغبتی نسبت به مسائل مذهبی می شودپس  نسبت به این امر،  باید حتما ظریفانه برخورد کرد.

همچنین حرف زدن درباره خدا، به کودک احساس امنیت می دهد، زیرا کودکان بیش از بزرگسالان خود و اطرافیانشان را نیازمند به تکیه گاه قوی و مهربانی می بینند که قادر است همه آرزوهای آنها را برآورده سازد.

برای تثبیت ایمان در دل فرزندتان دیدگاه او از خدا را صحیح و عمیق کنید و به پرسش های او در مورد خداوند جواب های درست و در حد فهم او بدهید.

کودک از مذهب  و دین چيزي را مي‌پذيرد که متناسب با خواسته‌هاي او و مشاهدات، تجربه و يافته‌هاي شخصي اوست.

به تدريج که رشد و آگاهي كودك افزايش مي‌يابد، دامنة ارتباط او با مذهب بيشتر شده و موجب پيدايش حالت‌هايي در کودک مي‌شود که مي‌توان او را حالت‌هاي مذهبي خواند؛ در سن هفت يا هشت سالگي و در مواردي نيز حتي در سنين کمتر ديده مي‌شود که کودکان کاملا آموزه های دینی والدین خود را پذیرفته اند و آنها را درک کرده اند.

 درنتیجه حضرت علي(ع) فرموده‌اند: «به درستي که قلب کودک مانند زمين حاصل‌خيزي است که هر چه در آن قرار گيرد مورد پذيرش واقع شده و داراي نتيجه است».اين گفته به خوبي نقش آموزش و تعليم و تربيت در سنين کودکي و نوجواني را براي ما بازگو مي‌كند.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این زمینه را پر کنید
این زمینه را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
شما برای ادامه باید با شرایط موافقت کنید

فهرست