۸۸۶۹۵۶۰۹ - ۸۸۶۸۰۵۴۹

شش راهکار برای کنار آمدن با خانواده همسر

۶ راهکار برای کنار آمدن با خانواده ی همسر، وقتی که احساس نمیکنی جزئی از خانواده شان هستی!

“میشه لطفا از عکس بری بیرون؟ میخوایم یک عکس از خانوادمون بگیریم.”

و اینگونه بود که تعطیلات مراجع من در دیدار با خانواده همسر شروع شد. آنها عکسی از خانواده ی خودشان میخواستند. مراجع من، که ناراحت و از رفتارشان گیج شده بود، شوهرش را تماشا میکرد که در حالی که ریز میخندید خودش را بین خواهر و برادرش جا میکرد، انگار که دوباره یک پسر سه ساله شده است. زن که پنج سال پیش وقتی ازدواج کردند فکر میکرد حالا قسمتی از خانواده ی شوهرش است، حالا احساس میکند که آنها خطی بین او و خودشان کشیده اند. بدتر از همه اینکه به نظر شوهر قضیه ی عکس خانوادگی خیلی مسئله بزرگی نبود.

اغلب ما امیدواریم که وقتی ازدواج میکنیم توسط خانواده ی همسرمان با آغوش باز پذیرفته شویم و قسمتی از خانواده به حساب بیاییم. واضح است که همیشه به این صورت پیش نمیرود. بعضی از خانواده ها، عمداً یا سهواً، بین خانواده ی اولیه و شریک زندگی جدید مرز میگذارند. آنها نمیتوانند یا مایل نیستند که عضو جدید را یکی از خود بدانند.

نگرانی از ادغام خانواده جدید و قدیم میتواند باعث بحث و جنجال های زیادی شود و یا می تواند منجر به رفتار اجتنابی شود.

در این قسمت به چند رفتار معیوب که باعث اختلال در ادغام مسالمت آمیز خانواده ها می شود میپردازیم:

عقب گرد: بسیاری از ما وقتی با خانواده ی اولیهمان زمان میگذرانیم، به عقب برمیگردیم.

نقش کودکیمان انقدر برایمان آشناست که ما به راحتی به دامانش بازمیگردیم. همچنین ممکن است که خانواده ی اولیه ی ما هم به صورت ناخودآگاه این رفتار بچگانه ی مارا تشویق کنند. هرگونه مقاومتی در برابر بازگشت به خود ۱۵ ساله ات میتواند رفتارهای منفی ای از جانب خانواده ی اولیه ات را منجر شود، رفتارهایی مانند تمسخر (“تو قبلا خیلی باحالتر بودی”) ، رفتار اجتنابی، یا دعوای مستقیم. کلنجار بین خانواده های جدید و قدیمی ممکن است باعث سردرگمی شود. ممکن است با خانواده ی اولیه بچه ی پر شر و شور خانواده باشی، ولی با خانواده ی جدید جدی و مسئول باشی. این دو نقش باهم در تضادند و کنار آمدن با این قضیه میتواند برای دو طرف سخت باشد.

انحصارطلبی:

خانواده ی اولیه ممکن است از نظر احساسی و حضور فیزیکی، شما را در انحصار خود در بیاورند، که باعث میشود همسرتان احساس ایزوله بودن و طرد شدن بکند. یکی از مراجعینم از اینکه زمانی را که با خانواده ی همسرش بودند نتوانسته بود کنار خانومش بنشیند، کلافه شده بود. همسرش مدام توسط خواهرانش احاطه شده بود، و هیچ فضایی برای او نمانده بود. همچنین خانواده ی اولیه ممکن است بر فضای احساسی نیز سلطه یابد با روش هایی مانند اصرار به داشتن گفتگوهای خصوصی متعدد، که اجازه ی شرکت همسر در گفتگو را نمیدهد.

طرد کردن:

مخرب ترین رفتار طرد کردن عمدی عضو جدید توسط خانواده ی اولیه است. همیشه این رفتار مانند مثال عکس ممکن است واضح نباشد. بعضی از مواقع گفتن جمله هایی از قبیل “ما دیگه تورو اصلا نمیبینیم… جدیدنا” یا “دلم واسه اون طوری که زندگی قبلا بود تنگ شده” از طرف خانواده ی اولیه هم حسی منفی را به عضو جدید بدهد.

 

فکر کردن به اینکه چطور خانواده جدید و قدیم را باید ادغام کرد ممکن است باعث اضطراب شود، ولی راههای موثری برای زوجین و خانواده ها وجود دارند که میتوانند در دیدارهایشان استفاده کنند.

۱- وقت استراحت: هر از گاهی یک استراحت فیزیکی کوتاه از خانواده ی اولیه داشته باشید تا با همسرتان دوباره جفت و جور شوید. این میتواند به سادگی ده دقیقه راه رفتن و یا پیدا کردن یک گوشه ی خلوت و دنج باشد.

۲-بررسی احساسات: همسرتان را بعضی اوقات به کنار بکشید و ببینید که چطور دارند با وضعیت کنار می آیند.

۳- حواستان به فاصله نزدیک فیزیکی باشد: اگر که خانواده ات احاطه ات کرده اند و همسرت آن طرف اتاق است، تلاش کن که او هم به کنار شما بیاید.

۴-طوری حرف بزنید که انگار با هم توی یک تیم هستید: از کلمه ‘ما’ زیاد استفاده کنید.

۵-همیشه باهم در کارها شرکت کنید: حتی برای عکسها هم حواستان باشد که او را تنها نگذارید.

۶-همیشه هوایش را داشته باشید: حرفهایی که توسط خانواده ی اولیه تان در مورد همسرتان زده میشود که حتی کمی منفی هستند را تصحیح کنید.

 هدف نهایی این است که شما و همسرتان مرزی را بین خانواده ی اولیه تان تعیین کنید و راههای مسالمت آمیزی به وجود بیاورید که رابطه ی بهتری را بین هردو خانواده پدید بیاورد. هرچقدر بیشتر شما و همسرتان به این مرزها بچسبید، احتمال اینکه هردو خانواده خودشان را با رابطه تان وفق بدهند بیشتر است.

منبع: marriage.com ترجمه: مشاوره مهرگان پژوه




نظرات کاربران