۸۸۶۹۵۶۰۹ - ۸۸۶۸۰۵۴۹

طرز صحیح انگیزه دادن به کودکان

توصیه هایی برای انگیزه دادن به فرزندتان

به عنوان روانشناس کودک، افراد زیادی را که با بچه ها سر و کار دارند میبینم که سعی دارند به طرق مختلف به کودکان انگیزه بدهند. معلم ها مرتباً از جدول امتیازات و سیستم های ارزیابی گوناگون به امید اینکه رفتارهای دلخواهشان را به دست بیاورند استفاده میکنند. والدین نیز با کنترل رفتار، پول توجیبی، و حتی رفتارهایی مشابه رشوه دهی، امیدوارند که فرزندانشان به موفقیت برسند. رضایتمندیِ آنی از یک پاداش جذاب ممکن است در کوتاه مدت جواب بدهد، ولی آیا این انگیزه های بیرونی  و غیر اساسی واقعاً کودکانمان را در راه رشد خلاقیت کمک میکنند؟ آیا ما نمیخواهیم که فرزندانمان با مسائل از روی لذت و افتخار به توانایی شان در حل مشکل برخورد کنند، به جای اینکه همیشه منتظر پاداشی از بیرون و از سمت کسی باشند؟ ما همگی با انگیزش  درونی به دنیا آمده ایم. نوزادان انگیزه ی قل خوردن روی زمین و بلاخره راه رفتن را دارند، نه بخاطر پاداش، بلکه به این خاطر که انگیزش درونی برای بهتر شدن مهارت هایشان دارند. پژوهش ها نشان میدهند که با تامین انگیزش بیرونی، ما در حقیقت روح خلاقیت درونی, پشتکار، و هچنین اعتماد به نفس ریسک پذیری را در کودکانمان را از بین میبریم. پژوهشی در سال ۲۰۱۲ نشان داد که انگیزش قسمتهای مختلفی از مغز را فعال میکند، بسته به اینکه انگیزش درونی است یا بیرونی. انگیزش درونی قسمتی از مغر را فعال میکند که مربوط به تصمیم گیری و فعالیت های اجرایی است (مغز متفکر ما). انگیزش بیرونی مربوط به قسمتی از مغز است که عدم کنترل شخصی در آن متمرکز است. بنابراین انگیزش بیرونی کاملا آسیب رسان به موفقیت در حل مشکلات است.

این راهنمایی ها را دنبال کنید تا کودکی با پشتکار و با انگیزه داشته باشید:

نکن ها:

  • ارزیابی: تمرکز کردن روی موفقیت های فرزندتان ممکن است باعث شود که وقتی اوضاع سخت تر میشود کودکتان زیر بار فشار بیخیال شود. کنترل و ارزیابی توسط معلم معمولا انگیزش درونی کودک را در هم میشکند. به جای متکی بودن به ارزیابی معلم، شاگردان باید یاد بگیرند که پیشرفتشان را خودشان کنترل کنند.
  • ایجاد رقابت: در بعضی شرایط که هدف تقویت انگیزش درونی است ممکن است رقابت سالم و نرمال باشد، چرا که توجه فرزندتان را به رشد و توانایی های خودش جلب میکند. ولی اصولاً رقابت طبیعتی بیرونی دارد و یک نوع پاداش و جایزه در انتظار برنده است. احساس شرم و ناتوانی نیز در صورتی که فرزندتان مانند بقیه عمل نکند ممکن است فرزندتان را سرافکنده بکند.
  • محدود کردن انتخاب: وقتی که فرصت کودک برای انتخاب کردن را از بین میبرید، شما دارید احساس قدرت و آزادی عمل آنها را از بین میبرید. بیشتر تمرکز و تلاش بر روی کامل کردن خواسته ی شماست تا دست یابی به هدف های خودشان.

بکن ها:

۱- اجازه ی شکست را بدهید: با فرزندتان ارتباط برقرار کنید و با احساساتی که همراه شکست می آید همدلی کنید. سپس فرزندتان را تشویق کنید به اینکه دوباره و دوباره و دوباره تلاش کند.

۲- برای تلاش های فرزندتان ارزش قائل شوید: به فرزندتان فضا و زمان بدهید تا از خود استقامت نشان بدهند. .مطالعات نشان میدهند که اگر مغز اتفاقی را به عوان چیزی “معنی دار” برداشت کند احتمال بیشتری دارد که در آینده آن را به خاطر بیاورد. اگر ما برای فرزندمان موقعیتی برای تقویت پشتکار و استقامت به وجود بیاوریم، نتیجه ی مطلوبشان را به عنوان موفقیتی معنی دار تلقی خواهند کرد و این موفقیت در ذهنشان برای مدتی طولانی ماندگار خواهد بود، که این باعث افزایش اعتماد به نفس و باور به توانایی هایشان میشود و احتمال افزایش انگیزه در وظیفه های بعدی هم میشود.

۳-  کار گروهی را تشویق کنید: عضو بودن در یک گروه کودکان را تشویق میکند که با دیگران ارتباط بگیرند، بحث و جدل داشته باشند، خود را بیان کنند، و با همکاری یکدیگر مشکلات را حل کنند. بچه ها با داشتن تجربه ی مشترک و احساس موفقیت گروهی انگیزه میگیرند.

از همه ی این نکات مهم تر، این است که شما باید انتظاراتتان را در حد معقولی نگه دارید. حتی افراد بزرگسال و بالغ هم روزهایی را دارند که بی انگیزه اند و بازدهی شان پایین است. کودکان تازه دارند یاد میگیرند که چه چیزی به آنها انگیزه میدهد. بسیار مهم است که به آنها این زمان و فضا را بدهیم . البته هیچ پدر و مادری کامل نیست. ایرادی ندارد هر از گاهی از انگیزش بیرونی مانند پاداش استفاده کنید. ولی یادتان نرود که روی ارتباطتان با فرزندتان برای رشد توانایی ها و قدرت تصمیم گیری اش تمرکز کنید.

منبع: marriage.com

ترجمه: مرکز مشاوره مهرگان پژوه




نظرات کاربران